Cerberus café

STEPFATHER STEP (คุณพ่อหัวขโมย)

Writer : MIYABE Miyuki ©1933

เรื่องราวของขโมยมือดีอายุ 35 ที่จับพลัดจับผลูมาเจอกับเด็กแฝดนิสัยประหลาด เพราะความผิดพลาดของเขาเอง ซ้ำร้ายยังถูกสองหนุ่มน้อยวัยสิบสามแบล็กเมล์เข้าให้ จนต้องยอมรับบทเป็น "คุณพ่อ" ของสองแสบอย่างเลี่ยงไม่ได้...

งานของอาจารย์มิยาเบะ มิยูกิ เป็นงานเขียนที่มีเอกลักษณ์เฉพาะจนต้องยกนิ้วให้เลยล่ะค่ะ (งานที่เคยแปลไทยแล้วก็มี "ฆาตกรรมระดับ 7" "เหตุที่ฆ่า" "เสียงกระซิบสังหาร" "ICO" "เครดิตมรณะ") ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นแนวสืบสวนสอบสวน(ยกเว้นอิโคะ) และแน่นอนว่าการดำเนินเรื่องไม่เหมือนใครจริงๆ ฉะนั้น เรื่องของ "คุณพ่อหัวขโมย" เล่มนี้ พอเห็นปุ๊บก็คว้ามาจากร้านอย่างเร็วเลย

เรื่องนี้เป็นการบอกเล่าจากมุมมองของตัวเอกหรือหัวขโมยวัยสามสิบห้าที่ตกหลังคาระหว่างปฏิบัติหน้าที่ และได้รับความช่วยเหลือจากเด็กแฝดวัยสิบสาม ซึ่งจัดการพิมพ์ลายนิ้วมือของพ่อหัวขโมยไว้เรียบร้อยเพื่อแบล็กเมล์ ซ้ำยังบอกให้พระเอกของเราช่วยดูแลทั้งสองให้หน่อย... เรื่องราวจึงเริ่มขึ้น จากหัวขโมยกลายมาเป็น "คุณพ่อกำมะลอ" แถมต้องมาเป็นพ่อของเจ้าแฝดตัวป่วนเสียด้วย

ในเรื่องมีคดีมาให้พระเอกเราวุ่นวายหลายอย่าง ไม่ยากเกินไป แต่ก็ไม่เบาสมองเท่าไรนัก ก็ตามแบบงานของอาจารย์เค้านั่นแหละ ยิ่งอ่านก็ยิ่งเข้าใจความลงตัวของเนื้อเรื่อง ยุคสมัยในเรื่องอาจจะเก่าไปซักสิบปี แต่นั่นไม่ใช่ปัญหาค่ะ ตัวละครก็น่ารัก อาจารย์เข้าใจสร้างอารมณ์ขัน มีการเล่นคำ แล้วก็ตัวละครน่าสนใจ เป็นหนังสือที่อยากแนะนำให้อ่านอีกเรื่อง ^^

มาที่ตัวละคร พระเอกวัย 35 ของเรื่องเป็นหัวขโมยที่หัวดีค่ะี แต่ปากแข็ง แถมเป็นผู้ใหญ่ที่งอนเก่ง

ส่วนเจ้าลูกแฝดจอมแสบก็ไม่ใช่เล่น โซโนะ ทาดาชิ (ผู้มีลักยิ้มที่แก้มขวา เก่งงานบ้านงานเรือน รักความสะอาด แถมทำอาหารเก่ง อนาคตพ่อบ้านที่ดีเชียวล่ะ ^^) และ โซโนะ ซาโตชิ (ผู้มีลักยิ้มแก้มซ้าย หนุ่มน้อยผู้ช่วยทาดาชิเนื่องจากทำอาหารไม่เก่ง รักการถ่ายรูป) ทั้งคู่บอกว่าเราเป็นสองคนในหนึ่งเดียวหรือสองคนในรร่างเดียวอะไรประมาณนี้ค่ะ ฟังดูลึกลับนะ แต่เรื่องของฝาแฝด อาจมีสายใยบางๆที่มองไม่เห็นอยู่ก็ได้ เพราะคู่นี้รู้ใจกันดีจริงๆ โดยเฉพาะเวลาผลัดกันพูดเนี่ย ทำให้เข้าใจความเป็นพี่น้องและฝาแฝดเลยเชียว ทั้งคู่ไม่ใช่เด็กจอมแสบแล้วซนไม่เข้าเรื่องหรอกนะ ออกแนวเด็กแสนฉลาดแบบลึกล้ำ จะว่าเป็นเด็กที่รู้ดี รู้จักคิดด้วย คงเพราะอยู่กันแค่สองคนจึงดูแลตัวเองได้นั่นแหละนะ

อยากจะแนะนำอีกคนที่มีบทบาทถึงสองตอน ก็คือ "จิตรกรผู้ยิ่งใหญ่" ขโมยมือดีที่วาดรูปเลียนแบบได้เหมือนมาก อายุ 40 เป็นนักฉกมาดเซอร์ที่คิดจะทำอะไรก้ดูเจ๋งไปหมด

และที่ลืมไม่ได้คือหัวหน้านายาเสะ คุณปู่หัวหน้าพ่อหัวขโมยตัวเอกที่ไปๆมาๆดันสนิทกับเจ้าสองแฝดซะได้

-------------------------

อ่านเรื่องนี้แล้วได้แง่คิดอะไรหลายๆอย่าง ทั้งความผูกพันที่ค่อยๆก่อตัวขึ้นระหว่างพ่อตัวปลอมกับลูกชาย เป็นลูกแท้ๆึก็ไม่ใช่ สายเลือดเดียวกันรึก็ไม่มี แต่ความผูกพันระหว่างพวกเขากลับแน่นแฟ้น อย่างกับเป็นพ่อลูกกันจริงๆอย่างไรอย่างนั้น ถึงคุณพ่อตัวปลอมจะปากแข็ง แต่ก็ห่วงสองแฝดตัวแสบ มีเรื่องเมื่อไรก็กลับไปช่วยทุกทีไป รู้สึกอบอุ่นจริงๆค่ะ อ่านแล้วก็คิดนะ ว่าคนเรา ถ้าอยู่ด้วยกัน ไม่ต้องนานก็ได้ แต่แค่ไว้ใจกัน แค่นี้ความผูกพันเล็กๆก็เริ่มก่อตัวแล้ว... เรื่องนี้จึงออกแนวน่ารัก ถึงจะมีช่วงเครียดอยู่บ้าง แต่พอถึงบทสรุปก็เข้าใจถึงเรื่องราวที่อาจารย์ต้องการจะสื่อค่ะ... ขอแอบอ้างอิงประโยคนิดหน่อย ที่ว่า "...ไม่มีใครรู้อนาคตหรือโชคชะตาที่แน่นอน ทุกคนแค่ไปถึงจุดที่ควรจะไป และก่อนถึงจุดนั้น ก็ปล่อยไปตามสบายดีกว่า... เพียงเท่านี้ เราก็มีความสุขเล้ว"

------------------------------------------------

รีวิวนิดหน่อยพอเป็นพิธี แนะนำว่าใครสนใจแนวสืบสวน หยิบมาอ่านก็ไม่เสียหายค่ะ เป็นหนังสือที่อยากแนะนำจริงๆ เพิ่งอ่านจบไปเมื่อสองสามวันก่อน อารมณ์บางส่วนยังตกค้างกับเนื้อหาของเรื่องนิดหน่อย ก็เลยมีอารมณ์วาดรูปแฟนอาร์ตของคุณพ่อหัวขโมยเอาไว้เล่นๆ

---

ภาพแรก... คุณพ่อ กับ ซาโตชิ หนึ่งในเด็กแฝดค่ะ เวลาไม่ค่อยมี แถมวาดแฝดเหมือนไม่ได้ซักที เลยวาดแค่ซาโตชิคนเดียว ไว้คราวหน้าจะวาดทาดาชิคู่กับซาโตชิให้ได้เลย ^^"

---

ส่วนภาพสอง แอบหนุ่มไปหน่อยทั้งๆที่อายุปาไปตั้ง 40 - -" "จิตรกรผู้ยิ่งใหญ่" ค่ะ

ส่วนตัวแล้วชอบพ่อนักฉกมาดเซอร์มากค่ะ เพราะเป็นขโมยหัวศิลปินที่ชอบทำตามใจตนเอง ประมาณคนอารมณ์ศิลป์นั่นแหละ ดูลึกล้ำจริงๆนะ

---

แค่นี้แหละ บายๆ ขอให้โชคดี